واقع شده تاييد صريح حديث انا مدينة العلم و على بابها مىنمايد زيرا كه درين ارشاد باسداد حضرت خير العباد عليه و آله آلاف السّلام الى يوم المعاد بعد اثبات كمال اعلميت جناب امير المؤمنين عليه السّلام بوجه اذن واعيه بودن بخطاب خود آن جناب افاده فرموده است كه من مدينه‌ام و تو باب آن هستى و پر ظاهرست كه درين خطاب بلاغت نصاب يقينا و قطعا مراد از مدينه مدينهء علم مىباشد و آن جناب به اين كلام هدايت التيام خود را مدينهء علم و جناب امير المؤمنين عليه السّلام را باب مدينهء علم قرار داده است و بوجه مزيد ظهور لفظ علم را درين كلام معجز نظام صراحة نياورده و هر گاه به حمد اللَّه ثابت شد كه آن جناب درين حديث شريف كه صدور آن از ان جناب بلا شك و ارتياب بخطاب جناب ابو تراب عليه سلام الملك الوهاب واقع شده بعد ذكر نزول آيهء وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ و اثبات بودن جناب امير المؤمنين عليه السّلام اذن واعيه علم آن جناب خود را بلفظ و انا المدينة مدينهء علم و جناب امير المؤمنين عليه السّلام را بلفظ و انت الباب باب مدينهء علم ظاهر فرموده باشد پس چگونه مىتوان گفت كه در حديث انا مدينة العلم و على بابها العياذ بالله لفظ على نام جناب امير المؤمنين عليه السّلام نيست بلكه به معناى وصفى آن واقع شده و مراد از آن مرتفع هست هفدهم آنكه سيد على بن شهاب الدين الهمدانى در كتاب المودة فى القربى گفته و عن أبى ذر رضى اللَّه عنه قال قال رسول اللَّه صلعم على باب علمى و مبين لامتى ما ارسلت به من بعدى حبه ، ايمان و بغضه نفاق و النظر إليه رافة و مودة عبادة ازين روايت ظاهر است كه جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ارشاد فرموده كه على باب علم منست و بيان‌كننده است براى امت من آنچه فرستاده شده‌ام به آن بعد از من محبت او ايمانست و بغض او نفاقست و نظر بسوى او از راه مهربانى و دوستى عبادتست و اين روايت سراپا هدايت كه بوجوه عديده دليل امامت جناب امير المؤمنين عليه السّلامست دلالت قطيعه دارد بر آنكه آن جناب باب علم جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بود و هر گاه ازين حديث شريف ثابت شد كه جناب امير المؤمنين عليه السّلام باب علم جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلمست پس بلا ريب متحقق گرديد كه در حديث انا مدينة العلم و على بابها مراد از لفظ على نام نامى جناب امير المؤمنين عليه السّلامست و هرگز معناى مرتفع دخلى در ان ندارد و تاويل ضئيل اعور انكر محض مصادمهء حق واضح و بحت معاندهء صدق لائح مىباشد هيجدهم آنكه اخطب خوارزم در كتاب المناقب كما دريت سابقا گفته حدثنا سيد الحفاظ ابو منصور شهر دار بن شيرويه بن شهردار الديلمى فيما كتب الى من همدان حدثنا ابو الفتح عبدوس بن عبد اللَّه بن عبدوس الهمدانى كتابة اخبرنا الشيخ ابو طاهر